|
Üye Grubu : O Bir Klas
Yas : 19
Cinsiyet : 
Nerden : Gülistan
Kayit Tarihi : 15 Mart 2007, 01:00:44
Mesaj Sayisi : 1628
Konu Sayisi : 110
Üye No : 83
Rep Gücü : Rap 33
 Offline
|
 |
« : 18 Nisan 2007, 01:38:03 » |
|
>Bu Kadar Sevebilirmisiniz? :.
>Bir otobüs duraginda karsilasmislardi ilk kez....
>Biri tipta okuyordu,öbürü mimarlikta. O ilk karsilasmadan sonra, bir
>kere,
>bir kere, bir kere daha karsilasabilmek için, hep ayni saatte, ayni
>duraktan,
>ayni otobüse bindiler. Gençtiler, çok genç... Birbirileriyle
>konusacak cesareti
>bulmalari biraz zaman aldi ama sonunda basardilar. Ikisi de her
>sabah otobüse bindikleri
>semtte oturmuyorlardi aslinda. Delikanli arkadasinda kaldigi için o
>duraktan binmisti otobüse, kiz ise ablasinda....
>Sirf birbirilerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden
>çikip, sehrin öbür ucundaki o
duraga, onlarin duragina
>geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra...
>
>Okullarini bitirince hemen evlendiler. Mutluydular hem de çok
>mutlu...
>Bazen issiz, bazen parasiz kaldilar ama öylesine siki kenetlenmisti
>ki
>yürekleri ve elleri hiçbir seyi umursamadilar. Ayin sonunu zor
>getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar
>olduklarinda
>da hep mutluydular. Zaman asimina ugrayan, aliskanliklara yenik
>düsen,
>banka
>hesabinda para kalmadigi için ya da tam tersine o hesabi daha da
>kabarik
>hale getirmek uguruna bitip-tükeniveren sevgilerden degildi
>onlarinki...
>Günler günleri, yillar yillari kovaladikça sevgileri de büyüdü,
>büyüdü...
>Tek eksikleri çocuklarinin olmamasiydi. Zorlu bir tedavi sürecine
>ragman
>çocuk sahibi
olmayinca, ?bütün mutluluklarin bizim olmasini
>beklemek,
>bencillik olur? diyerek devam ettiler hayatlarina. Çocuk yerine,
>sevgilerini büyüttüler... Senin için ölürüm? derdi kadin, simsiki
>sarilip
>adama ve adam Hayir, ben senin için ölürüm diye yanit verirdi hep...
>
>Bazen eve geldiginde, aynanin üzerinde bir not görürdü kadin, ?Bir
>tanem, kütüphanenin ikinci rafina bak....? Kütüphanenin ikinci
>rafinda
>baska bir not olurdu, Mutfaktaki masanin üzerine bak ve seni çok
>sevdigimi sakin unutma?
>Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notlari okuya okuya
>kosturan kadin, sonunda kimi zaman bir demet çiçek,
>kimi zaman en sevdigi çikolatalar,
>kimi zaman da pahali armaganlarla karsilasirdi...
>Aldigi hediyenin ne oldugu önemli degildi zaten....
>
>Hayat ne kadar
hizli akarsa aksin, isleri ne kadar yogun olursa
>olsun hep
>birbirlerine ayiracak zaman buluyorlardi bulmasina ama kirkli
>yaslarin
>ortalarina geldiklerinde, daha az çalismaya karar verdiler. Adam,
>hastaneden ayrildi ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye basladi.
>Kadin da mimarlik bürosunu kapadi ve sadece özel projelerde görev
>aldi. Artik daha fazla beraber olabiliyorlardi. Bir gün sahilde
>dolasirken, harap
>durumda bir ev gördü kadin, üzerinde ?satilik? levhasi asili olan.
>?Ne
>dersin, bu evi alalim mi?? dedi adama. ?Bu viraneyi yiktirir, harika
>bir
>ev yapariz. Projeyi kafamda çizdim bile. Kocaman terasi olan,
>martilari
>kahvaltiya davet edecegimiz bir deniz evi yapalim burayi...? ?Sen
>istersin de ben hiç hayir diyebilirmiyim?? diye yanit verdi adam.
>Amerikadaki
tip kongresinden döner dönmez ararim emlakçiyi... Kaç
>para olursa olsun, burasi bizimdir artik....?
>
>Sadece bir hafta ayri kalacaklarini bildikleri halde, ayrilmalari
>zor
>oldu adam Amerika?ya giderken. Her gün, her saat konustular
>telefonla.
>Gözyaslari içinde kucaklastilar havaalaninda. Fakat birkaç gün
>sonra,
>kocasinda bir tuhaflik oldugunu fark etti kadin. Eskisi kadar mutlu
>görünmüyor, konusmaktan kaçiniyordu. Onu neselendirmek için,
>sahildeki
>evi hatirlatti ve çizdigi projeyi verdi kadin ama hiç beklemedigi
>bir cevap
>aldi: Canim, o ev bizim bütçemizi asiyor. Sen en iyisi o evi
>unut...?
>
>Mutsuzluk, mutlulugun tadina alismis insanlara daha da aci, daha da
>çekilmez gelir. Kadin, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri. Derdini
>söylemesi için yalvardi
adama, Senin için ölürüm, biliyorsun, ne
>olur
>anlat? diye dil döktü bos yere... Yillardir sevdigi adam, duyarsiz
>ve
>sevgisiz biriyle yer degistirmisti sanki. Ona ulasmaya çalistikça,
>beton
>duvarlara çarpiyordu kadin, her çarpmada daha fazla kaniyordu
>yüregi...
>
>Bir gün, çocuklugunun, gençliginin ve bütün hayatinin birlikte
>geçtigi
>arkadasina dert yanarken, ?Artik dayanamiyorum, sana söylemek
>zorundayim?
>diye sözünü kesti arkadasi. O, seni aldatiyor. Is yerimin tam
>karsisindaki restoranda genç bir kadinla yemek yiyiyor her öglen.
>Sonra
>sarmas dolas biniyorlar arabaya....
>Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanlari? diye bagirdi kadin.
>Onca yillik arkadasini, kendisini kiskanmakla suçladi.... Ertesi
>gün, ögle
>vakti o restoranin hemen
karsisinda bir köseye sindi sessizce ve
>peri
>masallarinin sadece masal oldugunu anladi... Kocasinin eskiden ayni
>hastanede çalistigi genç çocuk doktorunu tanidi hemen. Bazen
>evlerinde
>agirladiklari kadina nasil sarildigini gördü adamin...
>
>Aksam kocasi eve gelir gelmez, bazen bagirip,
>bazen aglayarak, bazen ona simsiki sarilip bazen de yumruklayarak
>haykirdi suratina her seyi. Inkar etmedi adam. Zamanla duygularin
>degisebildigi, insanlarin orta yasa
>geldiklerinde farklilik aradigi gibi bir seyler geveledi agzinda ve
>bavulunu alip gitti evden. Kapidan çikarken, ?son bir kez kucaklamak
>isterim seni? diyecek oldu ama kadin, ?defol? dedi nefretle...
>
>Ilk celsede bosandilar... Modern bir ask hikayesinin böyle son
>bulmasina
>kimse inanamadi. Arkadaslarinin destegiyle
ayakta kalmaya çalisti
>kadin.
>Adamin, sevgilisiyle birlikte Amerika?ya yerlestigini ögrendi. Bazen
>yalniz kaldiginda, onu hala sevdigini hissedince, aglama nöbetleri
>geçiriyor, askin yerini, en az onun kadar yogun bir duygu olan
>nefretin
>almasi için dua ediyordu.
>
>Aradan bir yil geçti... Her seyin ilaci oldugu söylenen zaman bile,
>kadinin derdine çare olamamisti. Bir sabah, israrla çalan zilin
>sesiyle
>uyandi. Kapiyi açtiginda, karsisinda o kadini gördü. ?Sen, buraya ne
>yüzle geliyorsun? diye bagirmak istedi ama sesi çikmadi. ?Lütfen,
>içeri
>girmeme
>izin ver, mutlaka konusmamiz gerekiyor.? dedi genç kadin. Kanepeye
>ilisti
>ve zor duyulan bir sesle konusmaya basladi: ?Hiçbir sey göründügü
>gibi
>degil aslinda. Çok üzgünüm ama o bir saat önce öldü. Geçen
yil
>Amerika?daki kongre sirasinda ögrendi hastaligini ve yaklasik bir
>senelik
>ömrü kaldgini. Buna dayanamayacagini, hep söyledigin gibi onunla
>birlikte
>ölmek isteyecegini biliyordu. Seni kendinden uzaklastirmak için,
>benden
>sevgilisi rolünü oynamami istedi. Ailesine de haber vermedi.
>Birlikte
>Amerika?ya yerlestigimiz yalanini yaydi. Oysa ilk karsilastiginiz
>otobüs
>duraginin karsisinda bir ev tutmustu. Tedavi görüyor ve
>kurtulacagina
>inaniyordu ama olmadi. Gece fenalasmis, bakicisi beni aradi, son
>anda
>yetistim. Sana bu kutuyu vermemi istedi...? Gözlerinden akan yaslari
>durduramayacagini biliyordu kadin. Hemen oracikta ölmek istiyordu.
>Eline
>tutusturulan kutuyu açmayi neden sonra akil edebildi. Itinayla
>katlanmis
>bir sürü kagit duruyordu
kutuda. Ilk kagitta, ?Lütfen bütün notlari
>sirayla oku bir tanem? diyordu... Sirayla okudu; ?Seni çok sevdim?,
>?Seni
>sevmekten hiç vazgeçmedim?, ?Senin için ölürüm derdin hep, dogru
>söyledigini bilirdim.? ?Fakat benim için ölmeni istemedim? ?Simdi
>bana
>söz vermeni istiyorum.? ?Benim için yasayacaksin, anlastik mi?? son
>kagidi eline alirken, kutuda bir anahtar oldugunu gördü kadin... Ve
>son kagitta sunlar yaziliydi:
>
>Sahildeki evimizi senin çizdigin projeye göre yaptirdim. Kocaman
>terasta
>martilarla kahvalti ederken, ben hep seni izliyor olacagim....? :bys: :bys: :bys:
|
Üye Girisi Yapmamissiniz Ya Da Zaten Bir Klas En Klas Forum Sitesi Üyesi Degilsiniz. Forumlardan Yararlanabilmek Için Üye Olmalisiniz. Lütfen Buraya Tiklayarak Ücretsiz Üye Olunuz.
Klas En Klas Forum Sitesi > Klas Forum Sohbet ve Eğlence > Şiir Köşesi > Güzel Şiirler > Bu Kadar Sevebilirmisiniz? :.
17 Şubat 2008, 13:13:25
