sonraki »

[dürr-i can]

Kuşluk vaktiydi ve yine yağmur yağıyordu.Yağmur damlarlı pencereme vurdukça sanki pencereme değilde yüreğime  çarpıp yüreğimi yaralıyordu…yine yalnızlıklar içindeydim.Ve gözlerim sanki yağmur damlalarıyla yarışıyormuş gibi gözyaşlarımı bırakmıştı…
   Umutsuzluk neydi?Umurzuluk;elinin kolunun bağlanmasıydı…Çaresizce çırpınışlardı…Yanında ölümğ görüp bir gün öleceğini düşünmekti..Umutsuzluk;bir annenin yavrusuna göstermeden döktüğü gözyaşlarıydı…
   Ben geride bıraktığım 23 seneme bakıp hiç bitmeyen acı çektiğim günleri hatırlayıp gançliğime yandığım umutsuz bir yüreğin sabihibi vir genç kızım.
   23 senemin 2 yılını hastane odasında amansız bir hastalığın pençesinde geçirmiş bir bedenim.2 yıldır ilaç tedavisiyle bedenim iyice yıpranmıştı.Belki de sebebi umutsuzluktu.Fakat ilaçlar hastalığımı yenmemde bir etki de bulunmuyordu.Git gide kötüleşiyor ve hayattan umudumu kesiyordum.Ve umutsuz hayata bakışım oda arkadaşım olan Yaprak’ı kaybetmemle iyice arttı.
   Yaprak 21 yaşında daha hayatının baharında yüreği sevgilere her daim açık olan sevdikleri için her şeyi yapabilecek fedakar bir insandı.O benim oda arkadaşımdı.Yanlız gecelerimi paylaştığım.Yanlızlığıma ortak olan arkadaşımdı.Ben ne kadar umutsuzsam o bir o kadar umut doluydu.Bana hep’’hastalıkta neymiş,hiçbirşey yapamaz  bana…’’ diyerek yüzümde küçükte olsa bir tebessüme sebep olurdu.
   Dün gece acı bir feryatla uyandım can yoldaşım başında Eylül hemşire ve bir sürü doktorun olduğunu gördüm.Babasının acı acı hıçkırıkları odayı sarmıştı.Gökten bir yıldız daha kaymıştı.Öylesine parlak öylesine canlı bir yıldız.Olanları anladığımda artık odada onsuz ve yalnız olacağım geldi aklıma.Artık can yoldaşım yoktu.Onu kaybetmiştim bir daha gelmemek üzere onu,can yoldaşımı uğurlamıştım…Donmuş kalmıştım ne büyük acıydı bu kendi öleceğimi unutup arkadaşımın acısı yüreğim yakıyordu.Gözlerimden bir türlü durduramadığım yaşlar boşalıyor ve hayali gözlerimin önünden gitmiyordu.Artık üzerine beyaz örtüyü örttüler ve odadan çıkarıyorlardı artık gitmişti odada yalnızdım uzaktan gelen hıçkırıklar beni çıldırtıyordu.Yerimden kalkmak dahi aklıma gelmiyordu artık dayanamıyordum ben şimdi neyapacaktım?Onsuz bu odada ne yapacaktım?
   Sonra bir an duraksadım aklıma kendi ölümğm geldi nasıl olsa bu ölüm benide bulacaktı.Öldüğüm zaman ne olurdu yine doktorlar yanıma gelir üzerime beyaz örtüyü örterlerdi..
Annem geldi aklıma.Ne yardı bensiz…Ağlaması geldi aklıma …Nasıl dayanırdı bu acıya 23 sene gözü gibi baktığı kızı önünde cansız bedeniyle yatıyor…Zaten iki senedir.Ne sarılabiliyor ne de doyasıya koklayabiliyordu..
ne yapardı bensiz..Ailem beni unuturmuydu..Of  ALLAH’ım ne zor dakikalar ölümü düşünüp öleceğim dakikaları hayal etmek ne zor…Annemin kokusunu özledim…Ona öyle sarılmak istiyorum ki…Artık dayanamıyorum ALLAH’ım hemen canımı alsın ve bitsin bu acı diyorum…
   Bugün Yaprak’ı kaybetmemin üzerinden tam 1 ay geçti…Bu bir ay ne yüzüm güldü ne içimden bir şeyler yapmak geldi sadece hastane odamın penceresinden anneme el sallamaktan başka yapacağım bir şey yoktu.Bu 1 ay süresinde benim yanımdan hiç ayrılmayan Eylül hemşire beni yalnız bırakmamıştı.O beni hayata döndürmeye çalışan adeta benim dert ortağımdı.Eylül hemşire 27 yaşında hastaneye ve hastalara kendini adamış bizim kurtarıcımız,bizi hayata bağlayan biriydi.Bizi hasta olmadığı halde tek anlayan oydu ne kadar da iyi biriydi yanıma gelir bana eski günlerini anlatır benim yüzümü güldürmeye çalışırdı bazen güldürürdü ama Yaprak gittiğinden beri hiç yüzün gülmüyordu.Onu ve onlu günlerimi çok özlüyordum.Yapacak bir şey yoktu o gitmişti yalnız kalmıştım ve sıra bana gelmişti.Bekliyordum ben ölümümü bekliyordum..Bunu düşünmek bile benim yüreğimi acıta biliyordu.
   Annem hergün hatta bazen geceleri bile odamın penceresinin önünde ona gülücük atmamı bekliyordu.Biliyordum bana gülümsüyordu ama yüreği yanıyordu.Ona gülücük attığım zaman dahi yalancıktan sadece gülümsüyordum.Yanımda olduğunu göstermeye çalışıyordu ama ne çare ben yalnızdım beni anlayamazdı birgün ölecek ve o elleri boşluğa sallıyacaktı…
                  1
   Günlerim böyle geçiyordu artık Yaprak’ın yokluğuna alışmıştım…Eylül Hemşire gelir yanıma benim hatrımı sorar ve birazcık yüzümü güldürür ve giderdi…
   Bugün annem odamın penceresi önüne gelmemişti.Haber vermişti kardeşimin  mezuniyet günü varmış ona gidecekmiş yüreği yanmasına rağmen benden izin isteyip gitmek istedi.Ben anneme ben gidemiyorum sen git ve kardeşimi yalnız bırakma dedim.Yarın mutlaka yanındayım biricik kızım dedi ve telefonu kapattı…Yüreğim yandı yine ona belli etmedim ama kardeşim mezun oluyordu en mutlu günlerinden biriydi ve ben ablası yanında değildim…
   Penceremden dışarıyı seyrediyordum hava güneşliydi içimdeki çocuk biraz dinç olsa hemen çıkıp çocuklar gibi koşacaktı ama yapamıyordu.Sadece uzaklara dalıp ölümümü düşünmekten başka çarem yoktu…Eylül Hemşirenin bir adamla konuştuğunu gördüm nişanlısımı diye düşündüm ama öyle olsa nişanlım var derdi demek ki nişanlısı değildi…Ne güzelde konuşuyorlardı .Sonra bir an adamın bana baktığını gördüm  başını yukarı kaldırmış uzun uzj bana baktı bir an yüreğin tuhaf oldu neydi bu yüreğimin çarpmasını hızlandıran  neydi…Hemen pencerenin önünden çekildim ve küçükte olsa onların göremeyeceği yerden onları izledim.Eylül Hemşire ye bir şeyler soruyor ve Eylül Hemşirede cevap veriyordu..
   Pencerenin kıyısından çekildim ve yatağıma uzandım gözlerim bir noktaya bakıp yüreğim hzılı hızlı çarpıyordu  elim ayağıma dolanmıştı ilk defa böyle oluyordum ama kendimi çabuk toparladım ve ölümü düşünmeye kaldığım yerden devam ettim..

[dürr-i can]

dürr-i can

[dürr-i can]

bu hikayeyi bir ay önce bi yarışma için yazmaya başlamıştım..
ama sonra vaz geçtim
bide bu hikaye çok daha uzundu..
kısa olarak ekeldim
çünkü yazdıkça büyüsü bozuldu
şimdi bu gece devamını getirecem inş.
yarın devamınıda yazabilirsem eklerim.. =)
selametle

[dürr-i can]

dürr-i can

[gulten]

çok güzel ama 

[gulten]

gulten

[dürr-i can]

aması nee..

[dürr-i can]

dürr-i can

[Soul_Eraser]

sonuna kadar okudum gerçekten güzel kurgulanmış bir hikaye,ilk 2-3 paragrafta bazı anlam kaymaları var,sanırım hızlı yazdın ve o kısımlar biraz karışık oldu.Ama yetenek var belli ve bence değerlendirmelisin bu yeteneği.
Hikayenin devamını merakla bekliyorum,Kızın hastalığı nedir bu arada ben okuduklarımdan Lösemi hastası gibi bir sonuç çıkardım ama emin değilim.Bence hastalığıyla ilgili bilgide vermelisin.
Eline ve Yüeğine Sağlık.

[Soul_Eraser]

Soul_Eraser

[dürr-i can]

sonuna kadar okudum gerçekten güzel kurgulanmış bir hikaye,ilk 2-3 paragrafta bazı anlam kaymaları var,sanırım hızlı yazdın ve o kısımlar biraz karışık oldu.Ama yetenek var belli ve bence değerlendirmelisin bu yeteneği.
Hikayenin devamını merakla bekliyorum,Kızın hastalığı nedir bu arada ben okuduklarımdan Lösemi hastası gibi bir sonuç çıkardım ama emin değilim.Bence hastalığıyla ilgili bilgide vermelisin.
Eline ve Yüeğine Sağlık.

hikayeyi bitirdim..
ya hastalıkla ilgili bilgi veyeyim mi vermemeyeyim mi diye çok düşündüm
ve vermemeye karar vermişmi
daha enterasan ve kafa karıştırıcı olsun diyee.. :Hı
ama ilk başka verem klıma geldii..
sona lösemi öle karışık bi durum iştee..
hastalığına girersem çıkamam diye düişünmüştüüm...
ondan yanii

[dürr-i can]

dürr-i can