Hakikat Çekirdekleri

Felsefe sıfırdan bir üretme çabasındadır.
Yüzde 99, hâlâ bir ihtimaldir. Yüzde yüz ise, ihtimal değildir; kesinliği ifade eder. Yüzde 98 ile yüzde 99 arasında yüzde 1 fark var. Yüzde 99 ile yüzde 100 arasında ise yüzde yüz fark var. Çünkü mahiyet değişiyor.
“Onbeş dakika sonra oradayım.” Nereden biliyoruz ki? Belki de hiçbir zaman orada olamayacağız. Zira, gelecek zaman bizim elimizde değil; ve o henüz yaratılmadı...
İstiridyenin içine minik bir taş düştüğünde, istiridyenin savunma mekanizması ile onu gün gün sarar ve sonunda o taş bir inciye dönüşür. İstiridyenin verdiği hayat dersi, musibetten bile hayır çıkarma dersidir, düşmanı bile dosta dönüştürebilme dersidir.
Yediklerimizi öğütmeye çalışıyoruz ki, kılcal damarlarımız gerekli gıdaları alıp kana taşısın, hayatımızı devam ettirsin. Aynen bunun gibi, hakikatın de, yaşanabilir hale gelmesi için, hazmedilmesi gerekiyor.
İlim adamı gibi değil, dava adamı gibi okumalı…
Biliyorsam, kendimle bir bağlantısını kurmalıyım. Bismillah’taki bi’ye dikkat etmeli. Bismillah deyip bildiğimi okuyorsam, gerçekte yalnızca ‘İsmillah’ diyor, ‘Allah’ın ismi’ni hayatıma gereğince taşımıyorum demektir.
Allah’ı sevmeyen Allah’tan gereği gibi korkmaz.
Allah her mekânda hâzırdır demek, her fiili bizzat O yaratıyor demektir.
“Vatan bir bütündür, parçalanamaz” dedikleri gibi, kâinat da bir bütündür. Parçalayıp sebeplere veremezsin.
Her faaliyetin başında şevk, sonunda lezzet vardır.
Tarihi azlar yazar, çoklar tarihin seyircisidir.
Hak hiç mağlup olmaz. Ehl-i hak da, hak olan hareketlerinde hiç mağlup olmaz. Cengiz’in ordusu Celaleddin Harzemşah’ı zahiren mağlub etti. Ama hak mağlup olmadı. Zira, Cengiz’in çarpanı ‘x 0’; Celaleddin’in çarpanı ise ‘x sonsuz’du...
En az yara alanlar, siperi terk etmeyenlerdir.
Feragatın zirvesi, şehadettir. Rıza-yı ilâhî hatırına ihtiraslarını, heveslerini, takıntılarını... elinin tersiyle itmek de şehadetten bir şubedir. Şehadet feragatlarla besleniyor.
Hz. Musa’nın mucizelerinden biri, duasıdır: “Sana olan tesbih, tenzih, zikri çoğaltmamız için bana kardeşimi yardımcı olarak ver!”
İmam-ı A’zam zamanında, hadis ilmi tam gelişmiş, hadisler tam tedvin edilmiş değildi. İmam-ı A’zam daha az hadis malzemesiyle daha çok meyve çıkarabilmiş. Ona boşuna “ İmam-ı A’zam” dememişler…
Selefin bazı yorumları zayıf olabilir, ama unutulmasın ki, sağlam yorumlar da onların yoruma dönük hamiyetleri üzerine inşa olunmuştur.

Metin KARABAŞOĞLU