|
psikopatkiz
Ziyaretçi
|
 |
« : 30 Mart 2007, 17:29:23 » |
|
Hazret-i İbrâhim aleyhisselâm kavmine bir peygamber olarak gönderildiğinde, onların puta tapıcı dinî telakkilerine karşı çıkmış ve önlerinde eğildikleri putların işe yaramaz birer taş, metal ve ağaç yığını olduklarını anlatmıştı. Onlar ise buna itiraz edip durmuşlardı. Bunun üzerine İbrâhim aleyhisselâm, kavminin zihnini ve vicdânını harekete geçirmek ve onları uyandırmak yoluna başvurmuştu. Ve günün birinde şehir halkı mesîreye çıkmışken, tapınaktaki bütün putları kırıp, baltayı da en büyüklerinin boynuna asmış; onlar dönüp, bu durumu görünce de şaşırıp kalmışlardı. Şimdi hâdisenin gerisini Kur ân-ı Kerim den tâkip edelim:
Mesîreden dönen halk;
Bunu ilahlarımıza kim yaptı? Muhakkak o zâlimlerden biridir, dediler. (Bir kısmı da)
Bunları diline dolayan bir genç duyduk; kendisine İbrâhim denilirmiş dediler. O halde, dediler, onu hemen insanların gözü önüne getirin. Belki şâhitlik ederler.
Sonra da sordular:
Bunu ilahlarımıza sen mi yaptın ey İbrâhim?
İbrahim aleyhisselâm cevap verdi:
Belki de bu işi, şu büyükleri yapmıştır. Hadi onlara sorun; eğer konuşuyorlarsa!..
Bunun üzerine kendi nefislerine (vicdanlarına) döndüler (yani kendi kendilerine),
Doğrusu siz, hakikaten zâlimlerin ta kendilerisiniz! dediler.
Sonra tekrar (eski) kafalarına döndüler (ve Hz. İbrâhim e),
Sen bunların konuşmadığını pekâlâ biliyorsun, dediler.
İbrâhim aleyhisselâm da,
Öyleyse, dedi, Allâh ı bırakıp da, hiçbir şekilde size ne fayda ne de zarar verebilen bir şeye hâlâ tapacak mısınız? Size de, Allâh ı bırakıp da tapmakta olduğunuz şeylere de yuf olsun! Siz hâlâ akıllanmayacak mısınız?
Aralarından bir kısmı,
Eğer bir iş yapacaksanız, yakın onu da ilahlarınıza yardım edin! dediler.
(Hz. İbrâhim in kavmi bu teklifi kabul ederek, onu yakmak için büyük bir ateş hazırladı!.. Ve eli-kolu bağlı olarak ateşe attılar! İbrâhim aleyhisselâm ise, Bana Allâh ın sahip çıkması yeter; o, ne güzel bir sahip diyerek Allâh a sığınıyordu.)
Biz, Ey ateş! İbrâhim için serin ve selâmet ol! dedik. Yani Cenâb-ı Hak, ateşten sıcaklık ve yakıcılık tabiatını gideriverdi.
Âyet-i kerimede geçen Bunun üzerine kendi nefslerine döndüler ifadesindeki nefs, vicdan demektir. Zira bu doğrudan bildiğimiz hevâ ve hevesi ifade eden nefs değil; doğru ve yanlışı, hakkı ve bâtılı, adâlet ve zulmü biribirinden ayıran temel insânî ölçü olan vicdanı ifade eder. Nitekim bu hâdisede Hz. İbrahim in kavmi, bir an için bir taş yığını olan bir putun eline baltayı alıp diğer putları kıramayacağını anlamış, hakikatin ta kendisiyle karşı karşıya gelmişti. Ne var ki, o bir anlık derûnî muhâsebe, akletme ve gerçeği kabul etmenin tesirinden kurtulup, tekrar eski kafalarına dönmüşler; üstelik de putların dile gelip konuşmayacaklarını itiraf etmek zorunda kaldıktan sonra.
Bu durumda Hz. İbrahim gayet haklı olarak Yuh size ve Allah tan başka taptıklarınıza! demekte, hemen ardından da, Siz hâlâ akıllanmayacak mısınız? diye sormaktadır...ASIRLAR GECTİ AMA HİÇ DEYİŞMEDİLER HALA BAZILARINI PULARA ŞİKAYET EDİYORLA DEMEKİ HER ASIRDA ...NEMRUTTA VAR FİRavUNLARDA VAR...AMA UNUTULMASINKİ ....HZ ÖMERLER OSMANLAR ALİLERDE VAR HER ASIRDA SELEMÜNLEYKUM BU ZULÜM BİTECEK İNŞALLAH...
|
Üye Girisi Yapmamissiniz Ya Da Zaten Bir Klas En Klas Forum Sitesi Üyesi Degilsiniz. Forumlardan Yararlanabilmek Için Üye Olmalisiniz. Lütfen Buraya Tiklayarak Ücretsiz Üye Olunuz.
Klas En Klas Forum Sitesi > Dini Konu ve Paylaşımlar > İslam ve İnsan > Peygamberler Tarihi > İbrahim (a.s) ve Putlar
10 Nisan 2007, 23:19:15
