sonraki »

[nur]

Neler var yüreğinizde, kimselerin olmadığı zulmet gecelerde...
Yıldızlara anlattığınız sevdanız mı, yoksa kırkıncı odanızda herkesten sakladığınız sırlarınız mı?

Sizede mi kapalı kırkıncı odanız
Yeşeren umutlarınızı “inatçı ayazlara” çaldırmaktan mı korkularınız?
Boş sokaklarda gezerken haykırmayı düşünmüyor musunuz sevdanızı?
Yoksa duvarlara çarpıp yankılanan sesinizi duymaktan mı çekiniyorsunuz?
Büyüdümü içinizde ki çocuk masumluğu kalmadı mı artık ?

Peki hayalleriniz ne alemde yoksa soğuk bir kış gecesinde yaktınız mı onları yüreğinizde?..
Kaçıyor musunuz kalabalıklardan, kaçmayı beceremeyince kabuğunuza mı çekiliyorsunuz sessizce?
Sebepsizce ağlamaz mısınız hiç, gözyaşlarınız yağmurlar kadar cesaretli mi sizin de?..
Yağmurların tohumları yeşerttiği gibi yüreğinize akan gözyaşları yeşertmiyor mu umutlarınızı?
Korkunuz ölümden mi ibaret, yoksa çare mi seçtiniz ölümü kendinize? Düşünsenize dönmek istemez miydiniz kendi özünüze?
Ya ihanet kemiklerinize kadar işlemedi mi hala? Hoyratça hissetmediniz mi bu duyguyu ta ilikleriniz de? Naçar kalıp kimseleri bulamadığınız zaman boş odanıza mı döktünüz içinizi?

Bekledikleriniz nerede? Bilinmeyen bir zamanda, bilinmeyen bir yerde, mutlak hicranların ortasında vuslatı mı hayal ediyorsunuz?
Ya bilir misiniz hasreti, hani insanın içini yakar kavurur kor misali?
Gecenin bir vaktinde hararetle uykunuzun bölündüğü zamanlar yok mu,
gerçek zannettiğiniz uyanınca rahatlayıp oh çektiğiniz kabuslar yok mu?
Bir de yaşanmasa gerçekleri...

En güçlünüz ne kadar, bir fiskeyle yıkılır mı, direnebiliyor musunuz hayatın acımasızlığına?
Ayakta kalabilme mücadeleniz hüsranla mı bitiyor yoksa? Sorgulayabiliyor musunuz kendinizi, günahlarınızın çokluğundan kaçıp korkakça sevaplarınızın arkasına sığınarak rahatladığınız olmuyor mu?Ne derece gem vuruyorsunuz isteklerinize, önüne geçemediğiniz sonu gelmez arzularınızı teşhis edebiliyor musunuz, yoksa yenik düştüğünüz beninizin esiri misiniz?

Ya dostlarınız?.. O ulvi duyguyu en derin noktasına kadar doya doya yaşadığınız dostlarınız... Kim bilir belki bir tiyatro sanatçısı edasıyla dostluk adlı oyunu size karşı kusursuzca sergileyen dost yüzlü sahtekarlara kanıyorsunuz.
Hala çocukluğunuza özlem duymuyor musunuz? Hayata toz pembe bakan gözleriniz nerede? Pembesi gitti de tozu mu kaldı hayallerinizin?
O umut dolu, masum, kocaman gözleriniz bir de ufak şeylerden mutlu olabilen, hayatın kirlet(e)mediği güzelliğinin yüzüne yansıdığı kalbiniz?..

Sahi ne kadarınız gerçek sizin?

[nur]

nur

[ESEDULLAH_HAKAN]

Sahi ne kadarınız gerçek sizin?

hayatım yalan...

teşekkürler nur... harika bir yazı emeğine sağlık...

[ESEDULLAH_HAKAN]

ESEDULLAH_HAKAN

[nur]

benimde çok hoşuma gitti herkesin okumasını istiyorum inşAllah arkadaşların dikkatini çeker..

[nur]

nur

[dürr-i can]

Sahi ne kadarınız gerçek sizin?

ne kadar mı?? gerçek olmaya çalıştığım kadar gerçeğim aslında ama gerçek ben olamıyorum ki hiçbir zaman... 

emeğine sağlık...

[dürr-i can]

dürr-i can

[TURKUAZ]

yıldızlara anlttığım o kadar çok şey var ki...hele uzun yaz geceleri balkonda...onlar çok sadık, çok sıkı dost..bıkmadan sıkılmadan dinlerler ve asla ihanet etmezler bu dostluğa..
ya içimizde ki çocuk..? hala çocuk ama içini kim görür ki?
dost yüzlü yalancıları hiç saymıyorum..ihanet etmekten de bıkmıyo insan bazen..
ve içimizi rahatlatmaya çalışırken yaptığımızı düşündüğümüz sevaplar..
4 yanlış 1 doğruyu götürür ya!!doğrular neden yanlışları götüremesin??

hayat herseye rağmen yaşamaya değer..
ne kadarı gercek , ne kadarı yalan bilinmez.....

emeğine sağlık nur...kendimi buldum bu yazıda..

[TURKUAZ]

TURKUAZ