sonraki »

[müslümangenç]

Merhum Hulusi Yahyagil, Bediüzzaman merhuma, “Sadece ‘lâ ilahe illallah’ kâfi midir? Yani, ‘Muhammedün Resulullah’ demezse ehl-i necat/ehl-i cennet olabilir mi?” diye soruyor. Bediüzzaman da ona şüpheleri ortadan kaldırıcı ve ikna edici bir cevabî mektup gönderiyor. (26. Mektup, Beşinci Mesele)
Bediüzzaman, Kelime-i Şehadet’in iki sözünün yani “Lâ ilahe illallah” ve “Muhammedün resulullah” sözlerinin “birbirinden ayrılmaz, birbirini ispat eden, birbirini tazammun eden (ihtiva edip, gerektiren) sözler olduğunu belirtiyor. Sonra da O’nun “hatemü’l-enbiya son peygamber” oluşuna dikkat çekerek, “Elbette bütün yolların başındadır. Onun cadde-i kübrâsından hariç hakikat ve kurtuluş yolu olamaz.” diyor.
Dünyanın büyüklüğüne nisbeten iletişim imkânlarının olmadığı dönem ve bölgelerde yaşayan bazı insanlar için de Eş’ari ve Maturidi ulemasının şu istisna hükümlerini hatırlatıyor: Fakat bazen oluyor ki, cadde-i Ahmediye’de (sas) gittikleri halde, bilmiyorlar ki cadde-i Ahmediye’dir ve cadde-i Ahmediye dahilindedir. Hem bazen oluyor ki, Peygamber’i bilmiyorlar; fakat gittikleri yol, cadde-i Ahmediye’nin cüzlerindendir. Hem bazen oluyor ki, bir meczubâne hal veya bir münzevi hayat ve bedevicesine yaşamayı tercih ettikleri için cadde-i Muhammediye’yi düşünmeyerek, yalnız Lâ ilâhe illallah onlara kâfi geliyor.”
Bediüzzaman bunu izah ettikten sonra can alıcı noktaya gelerek, “fakat” diyor: “Fakat bununla beraber, en mühim cihet şudur ki: Adem-i kabul (kabul hükmünün olmaması), kabul-ü adem (yokluğu, olmadığını kabul etmek) başkadır. Bu çeşit ehl-i cezbe ve ehl-i uzlet veya işitmeyen veya bilmeyen adamlar, Peygamber’i bilmiyorlar veya düşünmüyorlar ki kabul etsinler. O noktada cahil kalıyorlar. Marifet-i İlâhiye’ye karşı yalnız Lâ ilâhe illallah’ı biliyorlar. Bunlar kurtuluş ehli olabilirler. Fakat Peygamber’i işiten ve dâvâsını bilen adamlar O’nu tasdik etmezse, Cenâb-ı Hakk’ı tanımaz. Onun hakkında yalnız Lâ ilâhe illallah kelâmı, sebeb-i necat olan tevhidi ifade edemez. Çünkü o hal, bir derece medar-ı özür olan cahilâne adem-i kabul değil; belki o kabul-ü ademdir ve o inkârdır. Mu’cizeleriyle, eserleriyle kâinatın medar-ı fahri ve insanlığın medar-ı şerefi olan Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm’ı inkâr eden adam, elbette hiçbir cihette hiçbir nûra mazhar olamaz ve Allah’ı tanımaz.”

Habib-i Ekrem Aleyhissalatü ve Ekmelüsselâm
Habib-i Rahmânî (Rahman olan Allah’ın merhametli sevgilisi)

Hakikat-i insâniyenin şerefi (İnsanlık hakikatinin şerefi)

Hakk’ın bürhânı (Cenab-ı Hakk’ın apaçık delili)

Hâlık-ı kâinâtın tercümânı (Kâinatın Yaratıcısı’nın icraatlarındaki hikmet ve sırları anlatan ve tercüman olan)

Hâlık’ımızın en parlak bir bürhânı
Hâtemü’l-Enbiyâ (Nebilerin en sonuncusu ve onların mührü)

Hatib-i kudsî (Kudsî hatip)

Hatib-i mürşid
(İrşad eden hatip)

Hidayetin güneşi

İki cihanın güneşi

İmâmü’l-evliyâ ve’l-ulemâ
(Bütün veli ve âlimlerin imamı, rehberi)

Linklerin Görülmesine Izin Verilmiyor
Linki Görebilmek Için Üye Ol veya Giris Yap
<

[müslümangenç]

müslümangenç

[Gül_Güzeli]

Bediüzzaman Said Nursi bunu çok güzel bi şekilde açıklamış başka söze ne hacet böle zaatların sözünün üstüne söz söylemekten haya ederim...

[Gül_Güzeli]

Gül_Güzeli

[duguhan_23]

abi çok hoş anlatmış üstatda sende keşke milletin anlayacağı yani daha anlaşılır bi dille anlatsaydın arkadaşlara yani demek istediğim şu risale ile yakından ilişkisi bulunmayan kişilerin anlayacağı bi dilden beni yanlış anlmamamışsındır inşallah ellerine ve emeğine sağlık :şşş: :şşş: :şşş:

[duguhan_23]

duguhan_23