sonraki »

[nur]

Mü'minlerin bazı taifelerinde cehenneme girmek sabit olduğu zaman Allah Teâlâ fazlıyla onlar hakkında peygamber ve sıddîkların şefaatini kabul eder. Hatta alim ve salihlerin şefaatini aile efradı, akrabaları, dostları ve tanıdıkları hakkındaki şefaatini de kabul eder. Bu bakımdan onların şefaatini kazanmaya gayret et! O da şu şekilde elde edilir;
Hiç bir kimseyi şahsından ötürü tahkir etmemelisin. Çünkü Allah Teâlâ, velîlerini kullarının içinde gizlemiştir. Kendisiyle alay edilen kimsenin Allah'ın velisi olma ihtimali vardır. Hiç bir günahı küçük sayma, çünkü Allah Teâlâ gazabını günahların içinde gizlemiştir. Küçük saydığın günah da Allah'ın gazabının olması mümkündür. Hiçbir ibadeti azımsama, çünkü Allah Teâlâ rızasını ibadetinde gizlemiştir. Allah'ın rızasının o azımsanan ibadette olması mümkündür. Bazen o ibadet güzel bir söz, helal bir lokma güzel bir niyet veya onların yerine geçen bir hareket olabilir. Şefaatin delilleri Kur'an-ı Kerim ve Hadis-i şeriflerde çoktur.
  "Rabbin sana verecek ve sen hoşnut olacaksın." (Duha, 5)
  "Rabbim! Onlar insanlardan bir çoğunu şaşırttılar. Artık bundan böyle kim bana uyarsa o bendendir, kim bana isyan ederse muhakkak ki sen çok bağışlayıcı, çok merhamet edicisin." (Maide, 36)
  "Eğer onlara azap edersen onlar senin kullarındandır." (Maide, 118)
  Amr b. el-As rivayet ediyor ki; Hz. Peygamber (s.a.v), Hz. İbrahim'in ve Hz. İsa'nın yukarıdaki sözlerini okuduğu zaman ellerini kaldırdı. "Ümmetim, ümmetim" dedikten sonra ağladı. Bunun üzerine Allah Teâlâ şöyle buyurdu*. "Ey Cebrail! Muhammed'e git! Ona seni ağlatan ne idi? diye sor" Cebrail Hz. Peygamber'e gelip sorunca Hz. Peygamber Cebrail'e ağlamasının sebebini anlattı. Oysa Allah Peygamberinin durumunu daha iyi biliyordu. Bunun üzerine Allah Teâlâ Cebrail'e dedi ki: "Ey Cebrail! Muhammed'e git Ona de ki: Muhakkak biz ümmetin hakkında seni razı edeceğiz."
  Hz. Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
  "Bana beş şey verildi ki benden önce hiçbir kimseye verilmemiştir: a) Bir aylık mesafede bulunduğum halde korku ile düşmanıma galebe çaldım, b) Bana ganimetler helâl kılındı. Oysa benden önce peygamberlerden hiç kimseye helâl kılınmamıştı, c) Yeryüzü bana ve ümmetime mescid, toprağı da temizleyici, kalındı. Ümmetimden bir kimse namaz vakti geldiğinde namazı olduğu yerde kılsın, d) Bana şefaat verildi, e) Her peygamber sadece kavmine gönderildi. Ben ise, bütün insanlara gönderildim.'' (Müslim-Buhari, Cabirden)
 

[nur]

nur