Sen olmasan...Seni bir dakika görmesem yahut,
Bilir misin ne olur?,Şu gök,güneş ebediyyen kapansa,
belki vücut soğuk geceyle uyuşmak için çare arar
ve bulur;
Fakat karanlığa mümkün müdür alıştırmak
Bütün güneşle ve göklerle beslenen ruhu?...
Sen olmasan...Seni bulmak hayali kaybolsa,
Yaşar mıyım dersin??
Söner yokolmana bir an inanmış olsa hayal;
Soğur,donar,kırılır senden ayrılınca bakış;
Ve hazin gelir hayat o zaman hem vücuda hem ruha
Yaşar mıyız seni kaybetsek ah,ben,kalbim
bu mustarip kalbim?
Sen olmasan...Bu en içten bir itiraf işte:
Sen olmasan yaşamam
Seninle bağlarımız hoş bir uzlaşım,işte
Fakat bu bağ geri kalmaz ki ruhu ezmekten.
Akşam
Guruba karşı düşündüm sükun içinde bunu:
Fena değil ağlamak,fakat yaşamak
Değer mi gözyaşına...!!!
"Tevfik Fikret"