Güzel bir günün sabahında gittin
Güneşi heyecanla izlemiyor muyduk gözlerinden?
Gökyüzünün mavisinde kaybolmuyor muyduk her günün sabahında?
Yeşilde tadmıyor muyduk o anlatılması güç olan hisleri?
Ve sen sessizce gittin...
Güneşimi kaybettim gözlerinin karanlığında
Karardı gökyüzüm,çocukca boyun eğdi inadıma
Ve sen sessizce gittin,
Sonumuzun ne olacağını bilmeden
Kuşkularda,çelişkilerde bıraktın bizi
Sondan başa yanılgılarla başladı mazim
Ve sen sessizce gittin...
Güzel vakitleri,heyecanlı anılarımızı
Hiç olmamışcasına terkettin.
Nerden bilebilirdim ki sonumuzun böle olacağını?
Sonunda biz bizsiz yaşamayı öğrendik
Bu gidişin bir terkediş miydi sevgilim?
Bir veda mı yoksa ucu açık olan bir kapı mı?
Nerden bilebilirdim ki senin aslında bir hiç olduğunu?
Sonlar uydurdum hikayemize
Herhangi biri yakışmadı bu aslı haince olan hikayemize
Önceleri;
İki damla yaşla kenetlenirdik,
İki sözle sarmaş olup meşki yaşardık damarlarda
Sonu belli olmayan hikayemizi daha bitirmeden
Sen sessizce gittin...