"Ümmetim Yakında Yetmiş İki Fırkaya Ayrılacak..."

[mxdönence]

Bilinmesi gerekir ki,
Resûlullah (s.a.v.)'in şu hadisinde;
'Ümmetim yakında yetmiş iki fırkaya ayrılacak. Biri hariç, tümü cehennemdedir.'

'...biri hariç, hepsi cehennemdedir.' sözünden kasıt, cehenneme girip, onun azabında bir müddet kalmalarıdır. Yoksa cehennemde ebedi kalıp, azabı ile devamlı azaplanmaları değil... Zira böyle bir durum, imana terstir ve kâfirlere mahsustur.

Bu hususta söylenecek nihai şey şu;
Onların cehenneme girmelerini gerektiren kötü inançları olduğuna göre, tabii olarak tümü cehenneme girecekler ve kötü inançları kadarınca azap olunacaklardır.

Ama istisna edilen bir grup böyle değil. Çünkü onların inançları, cehennem azabından kurtulmalarını gerekli kılıp, onların felâhlarına sebeptir. Lâkin onlardan bazıları da kötü ameller işleyip, şefaatle veya tövbe ile affolmamışlarsa, günahları kadarınca ateşle azaplanmaları caizdir. Böylelikle onların hakkında da ateşe girme tahakkuk etmiş olur.

Diğer grupların cehenneme girmeleri, tüm fertlerine şamildir. Her ne kadar ebedî kalışları olmasa da...
Kurtuluşa erecek fırkanın cehenneme girmesi ise, isyan işleyen bazı fertlerine mahsustur. Hadis-i şerifte ki; 'hepsi' kelimesi, bu beyana işaret etmektedir. Nitekim bu husus, saklı değildir.

Bid'at ehli fırkalar, kıble ehlinden olduğuna göre, dinin zaruretlerini inkar etmedikleri müddetçe, tevatür ile şeriatın hükümlerinden sabit olanları reddetmedikleri, zaruri olarak dinden geldiği bilinen hususları kabul ettikleri sürece onları küfürle itham etme cüretine girmek, doğru ve uygun değildir.

Alimler der ki;
- Bir mesele de küfrü gerektiren doksan dokuz sebep, küfrü kaldıran tek bir sebep olursa, bu tek sebep sağlam-doğru kabul edilerek küfrüne hüküm vermemek gerekir.

Her şeyi en iyi bilen Sübhan Allah'tır. Ve O'nun sözü de, en sağlam sözdür.


450. Mektup
İmâm-ı Rabbânî

[mxdönence]

mxdönence